الهام بخش طراحی داخلی سبز
او از همان ابتدا تأکید میکند که ایده «امتیاز هستهای در برابر رفع تحریم» دیگر جایگاهی در ساختار تصمیمسازی ایران ندارد. این جمله، در نگاه نخست نوعی پذیرش واقعیت از سوی یک تحلیلگر آمریکایی است، اما لایه پنهان آن چیز دیگری است: تلاش برای القای بنبست در داخل ایران و تشویق جریانهای غربگرا به بازسازی فضای گفتوگو با آمریکا از مسیر جدید.
تکیه با اشاره به حملات اسرائیل و آمریکا به تأسیسات هستهای ایران مینویسد که حتی این بمبارانها نیز نتوانستند اراده مذاکره را در تهران از میان ببرند. او اذعان میکند که ایران در دوران اجرای برجام نیز تحت شدیدترین فشارها بوده، اما این فشارها نه به تغییر رفتار، بلکه به تقویت نوعی بازدارندگی منجر شده است. در ادامه، تکیه اعتراف میکند که تحریمهای پس از فعال شدن مکانیسم ماشه، «جنبهای امنیتی و نمادین» یافتهاند و از نظر اقتصادی دیگر کارایی گذشته را ندارند.
او از همان ابتدا تأکید میکند که ایده «امتیاز ه
تکیه با اشاره به حملات اسرائیل و آمریکا به تأسیسات هستهای ایران مینویسد که حتی این بمبارانها نیز نتوانستند اراده مذاکره را در تهران از میان ببرند. او اذعان میکند که ایران در دوران اجرای برجام نیز تحت شدیدترین کارایی گذشته را ندارند.
او از همان ابتدا تأکید میکند که ایده «امتیاز هستهای در برابر رفع تحریم» دیگر جایگاهی در ساختار تصمیمسازی ایران ندارد. این جمله، در نگاه نخست نوعی پذیرش واقعیت از سوی یک تحلیلگر آمریکایی است، اما لایه
او از همان ابتدا تأکید میکند که ایده «امتیاز هستهای در برابر رفع تحریم» دیگر جایگاهی در ساختار تصمیمسازی ایران ندارد. این جمله، در نگاه نخست نوعی پذیرش واقعیت از سوی یک تحلیلگر آمریکایی است، اما لایه پنهان آن چیز دیگری است: تلاش برای القای بنبست در داخل ایران و تشویق جریانهای غربگرا به بازسازی فضای گفتوگو با آمریکا از مسیر جدید.
تکیه با اشاره به حملات اسرائیل و آمریکا به تأسیسات هستهای ایران مینویسد که حتی این بمبارانها نیز نتوانستند اراده مذاکره را در تهران از میان ببرند. او اذعان میکند که ایران در دوران اجرای برجام نیز تحت شدیدترین فشارها بوده، اما این فشارها نه به تغییر رفتار، بلکه به تقویت نوعی بازدارندگی منجر شده است. در ادامه، تکیه اعتراف میکند که تحریمهای پس از فعال شدن مکانیسم ماشه، «جنبهای امنیتی و نمادین» یافتهاند و
از نظر اقتصادی دیگر کارایی گذشته را ندارند.
او از همان ابتدا تأکید میکند که ایده «امتیاز هستهای در برابر رفع تحریم» دیگر جایگاهی در ساختار تصمیمسازی ایران ندارد. این جمله، در نگاه نخست نوعی پذیرش واقعیت از سوی یک تحلیلگر آمریکایی است، اما لایه پنهان آن چیز دیگری است: تلاش برای القای بنبست در داخل ایران و تشویق جریانهای غربگرا به بازسازی فضای گفتوگو با آمریکا از مسیر جدید.
تکیه با اشاره به حملات اسرائیل و آمریکا به تأسیسات هستهای ایران مینویسد که حتی این بمبارانها نیز نتوانستند اراده مذاکره را در تهران از میان ببرند. او اذعان میکند که ایران در دوران اجرای برجام نیز تحت شدیدترین فشارها بوده، اما این فشارها نه به تغییر رفتار، بلکه به تقویت نوعی بازدارندگی منجر شده است. در ادامه، تکیه اعتراف میکند که تحریمهای پس از فعال شدن مکانیسم ماشه، «جنبهای امنیتی و نمادین» یافتهاند و از نظر اقتصادی دیگر کارایی گذشته را ندارند.
